|
Het Hanzestadproject kiest resoluut voor de duurzame kaart. Elk project ademt als het ware “duurzaamheid” uit. We hebben immers getracht om duurzame ontwikkeling te vertalen naar stadsprojecten voor de Brugse regio. Om het toch wel moeilijke begrip “duurzame ontwikkeling” concreet vorm te geven kozen we voor het subthema “ duurzame ruimtelijke ordening ”. Maar lees hieronder eerst meer over duurzame ontwikkeling. Als duurzame ontwikkeling wordt gedefinieerd wordt vaak teruggegrepen naar de Brundtland-definitie die een duurzame ontwikkeling omschreef als “een ontwikkeling die voorziet in de behoeften van de huidige generatie zonder daarbij de behoeften van de toekomstige generaties in gevaar te brengen”. In deze definitie zitten 2 belangrijke kernideeën vervat:
Bovenstaande ideeën lijken misschien nog vrij vaag, daarom hebben we nood aan een leidraad die zo'n duurzame ontwikkeling uitstippelt. We leggen kort 5 belangrijke principes onder de loep:
Op zoek naar een nieuw evenwicht Net zoals er geen tovermedicijn bestaat die alle ziektes verbant, is er ook geen toverformule voor een duurzame ontwikkeling, dit betekent echter niet dat het een hopeloze zaak is. Een eenvoudige “truc” kan ons al veel op weg helpen: de duurzaamheidsdriehoek (ook wel de triple bottom line genoemd). Die verwijst naar drie hoekstenen van een duurzame ontwikkeling die in een denkbeeldige weegschaal worden afgewogen:
Als de balans in evenwicht is (en de economische kant bvb. niet zwaarder weegt dan de sociale kant), ben je duurzaam bezig. Je kan natuurlijk straal ontkennen dat het broeikaseffect bestaat, dat er geen Noord-Zuid-kloof is, dat duurzame ontwikkeling flauwekul is … dat er geen vuiltje aan de lucht is ("ja, we hebben over u President Bush!"). Daarom ontwikkelden twee geleerden Rees en Wackernagel de “ecologische voetafdruk”. Dit is de oppervlakte aarde die nodig is om te voorzien in de levensstijl van een persoon, stad of land. Bij een eerlijke verdeling van de ecologisch productieve oppervlakte over alle mensen op aarde rekenden ze uit heeft elk persoon recht op 1,7 hectare, dit wordt het eerlijke aarde-aandeel genoemd. Nu blijkt echter dat wij in België een voetafdruk hebben van zo'n 6,7 ha … we leven m.a.w. op te grote voet. Niet alleen ontnemen we zo kansen voor andere landen (een Indiër heeft slechts 0,8 ha), ook betekent dit dat we de aarde aan het opsouperen zijn van onze kinderen. Meer info vind je op www.voetafdruk.be (je kan er ook je eigen ecologische voetafdruk laten berekenen). Wil je meer weten over het thema duurzame ruimtelijke ordening, dat we als speerpunt gebruikten voor het Hanzestadproject? Klik hier ! |