Niet alleen op natuurlijk-, maar ook op cultuurhistorisch vlak is het gebied zeer waardevol door de aanwezigheid van de 13e eeuwse hoeve "Magdalenahof", het Groot Magdalenagoed genaamd en de 14e eeuwse hoeve "Magdalenagoed", Stuivenbergstraat 2 te Sint-Michiels, het Klein Magdalenagoed genaamd. Bovendien zit er een grote archeologische rijkdom in de grond.

Wat extra uitleg :

Magdalenahoeve, leprozerie in de Middeleeuwen

Vanwege het reële of vermeende besmettingsgevaar werden gedurende de middeleeuwen lepralijders en lijders aan andere ernstige huidziekten uit de samenleving geweerd en werden ze buiten de stad geweerd in een "leprozerie". In het Chartreusegebieden vinden we er nog zo ééntje terug uit de 13e eeuw : het Groot Magdalenagoed (andere benamingen: Chartreusinnegoed, Stuivenberge).

Deze hoeve (thans O.C.M.W.-eigendom) is recent als monument geklasseerd. Uniek aan deze hoeve is ook dat ze omwald was en nog steeds wordt ze omgeven door een ringsloot.

De Chartreuse is vandaag nog steeds "besmet"

 Maar daar blijft het niet bij : archeologen doen opmerken dat diverse terreinen ook archeologisch ‘besmet’ zijn. Naast de zichtbare sporen van oude menselijke activiteiten en rituelen, zouden er ook nog andere, verdoken overblijfselen aanwezig zijn. Door middel van luchtfotografie zijn er immers in het Chartreusegebied sporen teruggevonden van grafheuvels uit de Midden-Bronstijd en structuren die uit de Vroege Ijzertijd zouden stammen.

Deze sporen nopen alleszins tot een uitgebreider archeologisch onderzoek.