Week van het bos is de week van de waarheid...

Open Brief aangeboden bij de week van het bos 6-13 oktober 2002


Er was eens...een Lappersfortbos... en daar werd het volgende sprookje gehoord...

Moeder aarde,
het spijt me, ik zou je willen redden en beschermen voor altijd, maar ik ben slechts een klein deeltje van jouw prachtige geheel. Wat kan ik doen als de industrie & de multinationals de macht hebben en sommige politici enkel aan geld en kiezers denken? Ik respecteer je met heel mijn hart, is dat genoeg? Waar moeten de dieren heen als straks het beton valt en de aarde wordt verkracht?
Waar moeten onze kinderen spelen als straks de industrie het laatste groen vergiftigt?
Waar kan ik dan nog heen als er straks geen bomen en vogels meer zijn?
Het is nog niet te laat, we kunnen de band nog herstellen, maar de tijd dringt!

Het boomvolkje...
In de zomer voor 11 september zijn ze gekomen om 'anders te gaan leven'; sommigen zijn gebleven! Ze willen in de bossen wonen. Zijn de hippies teruggekomen?
Of zijn het misschien autonomen, of separatisten of anti-globalisten?
Neen, het zijn protestmakers; noem ze maar boskrakers : de Lappersforters!
Tenten en kampementen van hout en gekleurd plastiek. Protest tegen plannen van beton en industrie. In het bos tussen de bomen aan de waterkant. Met uitsterven bedreigd gaan ze toch door met hun strijd. Regen noch vrieskou kon hen deren; ze willen de graafmachines weren!

Koning AUTO,
Wat heb je toch gedaan? Je vermoordt kinderen, voorbijgangers en dieren.
Onschuldige slachtoffers door je snelheid en roekeloosheid.
Je laat het laatste groen wijken voor je kille betonnen wegen.
Je vervuilt de lucht die ons zuurstof schenkt.
Je veroorzaakt oorlog omwille van je brandstof.
Zouden we met z'n allen niet wat meer de fiets nemen?

Beton!
Lelijk ding, wat sta je hier te doen? Koud, kil, grijs en stenen! Of gaan we
mee met de tijd? Is koud, kil, grijs en stenen nu in misschien? Waar zijn de kleuren, de
spelende kinderen, de bomen en de vogels? Waar is het leven?

Maar in het Lappersfortbos groeide het leven, alsook in de harten van de
Groene Gordel mensen van Brugge en Ommeland. Ze bleven doorgaan; nog vele
jaren...En toen zag de burgemeester dat het goed was !
En vanaf die dag werd Brugge ook 'die scone' genoemd omwille van zijn groene
erfgoed!

Er is nu... en dit is geen sprookje :
 

  • Er is nu een grote multinational Fabricom die de kans krijgt om de geweldloze groene kaart te trekken!

  • Er is nu een cultuurminnend oranje burgemeester die de kans krijgt om de kaart van de duurzame mobiliteit te trekken en de ZUIDELIJKE ONTSLUITING VOOR DE AUTO af te blazen...

  • Er is nu een rode minister die een hoge vaste estetische Steenbruggebrug kan bouwen en het laatste Brugse stukje van Vlaanderens fietsroute kan beschermen voor zacht fiets- en wandel-toerisme...

  • Er is nu een gele minister met spirit die het Lappersfortbos en de Chartreusenatuur zou kunnen klasseren als open monument van Brugges groene erfgoed.

  • Er is nu een groene moedige minister die het Lappersfortbos integraal zou kunnen kopen.

  • Er is nu een blauwe ruim(te)-denkende minister die zal kunnen zeggen: "Eind goed, al goed!"

  • Er is nu een alternatief plan dat aangeboden wordt aan de burgemeester: "Laat ons in dialoog & samenwerking die kans grijpen om een groen & duurzaam Brugge waar te maken!"