Sweet, oh sweet is that sensation

                                                          Where two hearts in union meet,

                                                          But the pain of separation

                                                          Mingles bitter with the sweet

                                                                                                          ( Rügen )

 

 

Vergeten kan ik hen nooit,

Zij, die verdwenen zijn, roemloos, nutteloos,

In het Niets dat nomansland heette:

Dantes hel, gespannen boogpees

Alwaar Ieper ooit vredig lag.

 

Vergeten kan ik hen niet,

Die talloze, verspilde zonen,

Slachtoffers van Koninklijke hoven,

Weggeveegd als gedwee slachtvee

Door stalen vuurmonden.

 

Grotesk grijnzen neo-gotische vuurspuwers

Infernale visioenen

Naar de Ieperse Salient.

Vergeten kan ik hen niet,

Massa’s martelaars, verrast

Vergast, verbrast of verast

In honderdduizendvoudige blast.

 

Streel wind, streel zacht

Hun huiverende aura’s

In dit uitgewiste landschap

Van haastig opgevulde kraters en trechters:

Voor velen schroothoop zonder hoop.

 

Koud gulpt de noordenwind

Over vredige woonwijken,

Lang vergeten mijnschachten

En oude toegedekte slagvelden.

 

Satan verliet schatterend

Dit ooit gehate oord van de Dood.

Aan de Meense Poort weergalmt klaroengeschal:

Dagelijkse echo’s van zinloze volkerenmoord.

Geen verguldsel kan nu ooit het leed vergelden.

 

                                                                                             Paul Saccasyn

                                                                                              Lid ‘Lappersfort Poets Society

                                                                                             

Bij gelegenheid van 11.11.11

remember