ALSOF
alsof ik vandaag de zachte streling van gras zou aanvaarden
verdragen dat struikgewas me omarmt of alleen maar de schaduw ik hoor schreeuwen de aarde om in haar te komen de eik, de eikel, oud en dement de beuk zegt de beuk erin en ik zwijg mijn talen en tussen beuk en kastanje verzwijg ik mijn falen de kastanje te prikkend ik ga snikkend tot bij de plataan, gevlekt, gelooid en geloogd door de jaren door verdriet, door tranen en zout ik kom terug naar dit bos als het wintert als de kou me koppijn bezorgt de hagel me geselt of stormwind verblindt dan mag de modder me strelen Dirk Dekempe |