De weg naar onstad
Zure regen , opgeloste kalk : gotisch wit werd roetzwart. Bouwgezellen gaven gedreven fakkels en riten door in een genadeloos gevecht tegen beton , asfalt en mokers. Van zijn roestig voetstuk scheurde Le Corbusier : Utopia vol lege mausolea. De weg naar diskettes in Kubric-bibliotheken. Bebos of ontbos, bemest of ontmos. Ontgif de natuur en begiftig haar kwistig met veldbloemen en kruiden. Joggers op platgetreden paden ruilen het zandig bospad voor de loopband. Veldweg wordt snelweg, stoppelveld wordt voetbalveld. Fietsers drummen als bange hazen in arena’s langs stoepranden. In het nachtelijk duister staart een man met deukhoed door het neonverlichte raam. Op het natte wegdek glimmen olievlekken als schimmige aureolen. Zwerfvuil jaagt verder.
Paul SACCASYN 12 11 06 |